simdiki zaman

bu aralar okuyorum,bukowski okuyorum,karikatür dergilerini okuyorum ve bol bol yazıyorum,dileğin tekrar lanımda olmasını istiyorum,sanırım onu hala seviyorum ve herşey den önemlisi hala çok saygı duyuyorum.dünyanı ve üorkiyenin hali beni gerçekten endişelendiriyor insanlar sanki yarınyokmuş gibi,yaşıyorlar,bense çok düşünüyorum;topsumsal cinneti,yaygınlaşan ve yaşı düşen uyuşturucu kullanımını,aç ve hasta insan ve hayvanları ama bunun çok aptalca olduğunu söylüyor insanlar!düşünmeye kesip,üçüncü sınıf işlerde çalışmalıymışım,düşünek,yazmak,müzik,resim ve sanatla ilgilenmek aptalcaymış,yada en azından benim gibi fakirler için!allah allah,sanat bilim,din,tarih ve hümanizm,sadece cahillerin yada yobazların tekelindemi,neden sıdadan olmadığm için,farklı düşündüğüm,giyindiğim ve konuştuğum için,sürekli terk ediyorum,oysa hep karakterli,akıllı kızları seçeiyoruyada öyle zannediyorum-onları anladım maddi olarak onları tatmin edebiliyorum,ama ablam ve abim neden benden nefret ediyor?sıradan olmak,3.sınıf hiç bir güvencem olmayan işlerde çalışıp körelmemi istiyorlar,tanrım,bu da bir çeşit ölüm değilmi,ama birgün intahar edecek cesarete toplayacağıma eminim,sadece bu günün gelmesi için yaşıyorum.ve kızlar,onları çok seviyorum.ama sürekli kendimden birşeyler kurban etmeden kendim olarak beni sevecek birini bulamzsam,mastürbasyonu yüceltmeye devam edeceğim,sex,çok güzel ama kişiliğimi ve kendim olmayı kurban ettiricek kadar önemli değil,hey ben kendim olmaya çalışyorum ve kendi içimde tutarlıyım,yaratım sürecin de tabiiki kötü zamanlar geçiricek ve acı çekeceğim ama sonunda muzaffer çıkacağım bu savaştan,siz kendinizi düşünün,mutlumusunuz?o zaman sorun yok beni rahat sıraıkn yeter,sizi duyar gibiyim,borcunu öde ve birdaha bizden para istemede,ne halin varsa gör!hatta geber der gibisiniz!:=)ama sanırım buna siz değil de tanrı ve hayatın kendisi karar veriyor yoksa şimdiye kadar çoktan yok olmam gerekmezmiydi?