İçmet düzüşmek vesaire

Ohsicaplar evime geldiler."
"öyle mi?"
"evet."
"sincaplar?"
"sicaplar!"
"çok muydular?"
"çoktular."
"peki, ne oldu?"
"konuştular benimle."
"öyle mi?"
"evet, konuştular."
"ne dediler?"
"isteyip istemediğimi sordular..."
"neyi isteyip istemediğimi?"
"eroin çakmak isteyip istemediğimi."
"ne? ne dedin sen?"
"eroin çakmak isteyip istemediğimi sordular dedim."
"peki, sen onlara ne dedin?"
"hayır," dedim.
"sincaplar ne dediler?"
"'KEYFİN BİLİR!'dediler."
ŞİMDİ BİRAZ DAHA İYİYİYM.ama hala,biraz boğazım ağırıyor.Dedim ya bu sefer kötü üşütmüşüm,ama daha da kötüsü olabilirdi;karaciğerim nihayet teslik bayrağını çekebilirid.Herseferin de,haklı çıkmaktan nefret ediyorum,ama haklıyım.ŞİMDİDEN FARK ETMEMEM gerekirdi,hayatın yavanlığını,ve saçmalığını.Daha 31 yaşındayım.Hep haklı çıkıyorum.Bu kız sana göre değil,EVET,ama iyi sevişiyor.Bu iş sana göre değil,evet,ama paraya ihtiyecim var.Başarının,parayla ölçüldüğü bir dünyada yaşıyorum,ve başarısızım.Kendime göre başarılıyım aslında.Ama siktir et önemli olan senin ne hissetiğin!Ya tamam da,herşel için para gerek,içki için,kadın için,yemek içmek vesaire,ve hiçbir zaman,kazandığım para yetmiyor,yani yetiyor ama,birikim yapamıyorum,yada yapmıyorum.Ve işler ters gittiğin de,bir çuval bok gibi ortada kalıyorum ve bu çok kötü hissettiriyor.Yani o kadar da kötü değil,bir çıkış olduğunu bilmek,beni rahatlatıyor,kendi saçtiğim bir sefaleti yaşıyorum,İNTİHAR,evet,bu hakkımı saklı tutuyorum ki,rahatça sefalet çekebileyim.Yani karımın,karılarımın,oğlumun bu sefalete ortak olmasına gerek yok.Bu benim sefaletim.Sevgililerim,bazen arkadaşlarım,bana ortak olmak istiyorlar.Ama olmaz,o zaman motive olurum,onların durumuna üzülürüm,ve para kazanırım,benim için zor değil para kazanmak,iki dil biliyorum,eğitimim fena sayılmaz,bir sürü ülkede,şehirde çalıştım,bedenen de zayıf sayılmam,ama arada bir bu sefaleti yaşamam lazım.Anlamıyorlar,anlamıyorsunuz,anlamanızıda beklemiyorum,ama saygı duyun.Yada siktirip gidin,hayatım dan.Bazen size ihtiyaç duyuyorum,ama genelde yanlizlğimdan memnunum.Anlıyormusun?Zannetmiyorum,ama,umuyorum.Aslında,anlamaya çalışmık bile yeterli böyle bir durumda.yani anlayamayabilirsiniz,herkes aynı zeka kapasitesinde ve aynı karakterde olsaydı,rünya çekilmez bir yer olurudu ve şimdi bile çekilmez bir halde.