BİR T-SHIRT ÜM VARDI TAYLAND DA!

Sizlere inanamıyorum!Bir t-shirt üm vardı tayland da,siyah;üzerinde,I HATE LIFE(Hayattan nefret edyorum)yazıyordu.Aslında nefret ettiğim,hayat değil,insanlar!Siz hiç TV seyretmiyormusunuz?kitap okumadığınızı,biliyoruz!Peki elinize gazete falan da mı geçmiyor?Ya,tamam şimdi,enformasyon çağındayız,ne demekse?Her gün ırak da,somali de,kamboçyada,endonezya da,ve hatta ruanda,şili ve falkland adalarında,olanları,biliyor,görüyoruz!(Cezeyir,panama,polonya,vietnam,nikaragua,gibi ismini sayamaya ömrümün yetmeyeceği yerler de dahil!)Hattta,gençler,bunları görüntülü telefonlara kaydedip,eşe,dosta gösteriyor.Ulan skerim böyle enformasyonu da,bilgiyide.Hiç değilse;daha önce bir.göz görmesse,gönül katlanır durumu vardı.Şimdi,adamlaraın,kafasını kesiyorlar,kaflarından vurup,çuval gibi çukurlara dolduruyorlar!Ya,bu mu bilgi?Bu mu Eformasyon?Bir allahın kulu du çıkıp,ampulu edison bulmuştu,kuduz aşısırı;Pasteur geliştirmişti falan deiyor,dese de kimse ilgilenmediği için;artık bir haber kaynağın dan çok para kaynağına dönüşen medya da,yer bulamıyor.Ve sanatçılar ve bilim insanları;açlıktan sürünüyor!Siz hiç,büyüyünce,yenilenebilir yakıt kaynakları üreteceğim!diyen bir çocuğa rastladınız mı?Rastlayamazsınız,çünkü her evdegünde ortalama14(evet tam on dört)saat açik olan aptal kutusu;başını,transeksüellirin,koca-karı-sını aldatanların,adam vuran-vurdurtanların,marifetlerini,büyük bir iştahla,özendirme ile yayınladığı sürecede nah bulursunuz.Ekonomi süper,marvallarına kanıp,çorapları delik bir adamın,sokaktaki kimsenin anlamadığı,ekonomi analıstlerinin,lafına bakıp;vay be,süper ülke olduk,diyenlerin,on'unu,bir araya toplasak,ceplerin den yüz YTL çıkmaz.Doğru,YTL,çok değerlidir!Çünkü;kimse de yoktur!Ve dünya'nın başka bir coğrafyasında,daha doğmamış-doğmalarına asla izin verilmiyecek-çocuklar,sadece derilerinin renklerinden,doğabilirlerse;doğdukları coğrafyadan dolayı,yada;ebeveynlrinin,hatta hatta büyük büyük babalarının inançları yüzün den,kaledilmektedir,katledilmştir ve dilecek dir!Bura da sorun;vah vah,vicdansızlar,acımalisk emperyalistler,söylemlerini bırakarak,olya müdahil olarak katılmak dan geçer.Haytım,romntik devrimcilerin,kafatasçı milliletçilerin,dinci ümmetçilerin;safsataların dinlemekle geçti,artık yoruldum.Haytımın,hiç bir dönemin de kendim olmama izin vermeyen,başta ailem,bu toplumdan.Sürekli bir şeyleri devireceklerini,ama yerine ne getireceklrini,söyleyemeyen devrimcilerden,kısıcası hepiniz den sıkıldım!Artık,nefret sözcüğü bile kifayetsiz kalıyor,açıkça söyliyeyim;çoğunuz dan iğreniyorum!Kalanlarınızdan da pek hazzettiğim söylenemez.Bu arada aşk aptalca,am sık sık aşık oluyorum!Yani aslın da,ben de aptalım,yada aptallaştım.Bir başka sebep de daha önce bahsettiğim,sebeplerden dolayı,sık sık yer değiştirmem,asla yeterince zengin olamamam(hiç bir zaman da olamayacağım,borçsuz ve peş parasız gebereceğim!)Evet,böyle bir durum var!Şimdi,herhangi bir yerde(genel de yaz ve manzaralı bir yer)Neyse daha sonra anlatırım,şu anda kirli geçmişim den birleriyle görüşmem gerek,çek senet thsilatı,tetikçilik falan,geçmişiniz,gölgenz gibidir,istesenizde kurtulamassınız,sizi ölüme keder takip eder!Aslın da hafızam kuvvetlidir,ama önemsemediğim şeyleri ve isimleri,kolayca unutuyorum.Aslın da bunun kafatasımın,tam ortadan ikiye bölünmesinin de faktörü olabilir,aslın da bunu sonra açıklamayı uygun görüyordum,ama yeri gelmişken biraz ayrıntı vereyim:Arada bir kopukluk car,kırksekiz saat kadar.Daha önceki tecrübelerime dayanarak,bir kaç kez daha bulunduğum için,bir hastahanenin yoğun bakım ünitesin de olduğumu anlamıştım!Aslında,anestezinin etkisin den çıktığınız da,sersemlemiş,şaşkın ve yarı ayık olursunuz.Ama ben eski bir junky olduğum için,sanırım,doktorların beklediğin den daha erken ayılmıştım ve algım yüzde seksen açıktı,Dilek'in sililüeti,gittikçe belirginleşiyordu,ve yanın da doktor ve hemşireler vardı,ve ben;yatağa fena halda çakılmıştım!İlk aklıma gelen;burada ne işim var!oldu,Daha sonra,ağzımdan,burnumdun ve çüküm den çıkan hortumlar,başımın fena halde belada olduğuna işaret ediyordu,Etrafımda bipleyen bir sürü makina vardı,evet,sıçmıştım.İster inanın,ister inanmayın;yaşadığıma sevinmek şöyle dursun,berbat bir durum da olduğumun ve bunun,daha sonra yaşayacaklrımın,küçük bir respsiyon partisi olduğunun,farkına vardım,belki de hissettim'(çünkü bu sahneyi neredeyse aynen-Dilek'in yerin de Reyhan vardı,sene96 dı ve almanya idı).Dilek ve doktor bana daha da yaklaşırken,herşey daha bir netleşiyordu sanki!Korkunç bir baş ağrısı cekiyordum,bunun kafamın,minyatür bir taş motoruyla kesilmesin den dolayı olduğunu bilmiyordum henüz...Bildiğim tek birşey varsa,o da;Başımın(her iki anlamda da)büyük bir belada olduğuydu.Konuşmaya çalıştım,aklım da yüzlerce soru vardı-Doktor ve Dilek aynı anda,işaret parmaklarını burunlarına götürerek susmam için işaret ettiler.(zaten,ağzım ve burnum,lanet hortumlarla dolu olduğu için,sadece iniltiler çıkarabiliyordum)Dilek,yanıma yaklaşıp elimi tutarak,çok korkmuş gözüküyordu-oysa yatak da olan bendim-,O herzaman ki babacan ve evcimen tarzıyla,ufak!!!bir kaza geçirdiğimi,ama şimdi her şeyin yolunda olduğunu mırıldandı.Zaten onun yüzn'e her baktığım da nedense hep bir huzur dolmuştur,içime.Hani o,asla zarar vermeyeceğini bildiğiniz-en azından isteyerek yada bilerek-İnsanlar,yada,canlılar vardır ya.Aslında,çok yırtıcı ve vahşi gözükürler,ama bu sadece,onları bu vahşi hayatta,ayakta tutabilme içgüdüsünün sonucudur.Ama,tabi ki hiçbir şey,yolun da değildi,hemde çok fena yolun da değildi,ama hiçbir fikrim yoktu,aynı filmlerdeki gibi;hiç birşey hatırlamıyor,ama çok kötü şeyler olduğunu hissedebiliyordum!Dilek,yanımdaydı.Doktor,ingilizce olarak,o'nu anlayıp anlayamadığımı,sordu!Kafamı evet anlamın da,aşağı yukarı salladım.Bir kaç şey daha sordu,nasılsın,iyimisin?Gibi şeyler.O'na elimle bir kalem kağıt vermesini söyledim,böylece daha rahat kömünikasyon kurabilirdik!Bilincim,neredeyse,tamamen kendine geldi.Doktor'a kağıda yazarak,o aptal hortumları çıkarmasını ve bana su vermesini söyledim.Burnum ve ağzımdakiler,yaşam destek ve solunum cihazına bağlıydı,büyük ihtimalle,iki gündür sıvı alamamıştım.Kolumda ve ayak bileklerim de,damar yolları açılmıştı,buda,kan aldığım ve bu sürede,izotronik serumlarla beslendiğimi,gösteriyordu.Ama kan kaybı vede aldığım ilaçlar yüzünden,çok şiddetli bir dehidratasyon yaşıyordum,yani,içim yanıyordu!Doktor,önce ağzımda ki hortumu çıkartacaklarını,söyledi.İşlem başlamıştı,daha önce bana hayatın ve neş nin kaynağını hatırlatan,Tayland'lı kızlardan biri,hemşire kılğın da neredeyse,boğazımdan kalınbağırsağıma kadar soktukları hortumu çekmeye başladı,inanılmaz bir acı çekiyordum,ama her türlü acı çekmiştim,hemde çok fazla,birkaç saniye daha dayanabilirdim.Ama nadanse hortumu çıkarttıkları o birkaç saniye bana saatler gibi gelmişti.Ve hrtumun son santimlerin de,hortumun.gırtlağım daki,kusma merkezine değmesiyle,inanılmaz bir şekilde püskürdüm!Ama iki günden fazladır birşey yemediğim için,mide suyu ve kandan başka hiçbirşey kusamadım!Mide suyu ve yuttuğum bol miktarda kan,doktor,hemşire,ve beyaz yatak örtüleri kıpkırmızı olmuştu!O an Dilek'in dehşetten pinpon topu gibi olmuş gözlerini gördüm,ama ben oldukça sakindim!Çünkü aynı sahne 1996 da uni klinikum essen de(almnanya essen üniversite hastanesi yoğun bakım)Aynen yaşnmıştı!Ama o zaman ben de korkmuş,dahası şiddet kapılmıştım.İlk defa milli oluyordum,ve iç kanama geçirdiğimi ve öleceğimi zannettim,oysa ölüm,uzunca bir süre pusu de bekleyip o seferlik beni terk etmiş idi!Hemn doktor a bana lanet olacısa su vermesini istedim,hemire,ufak bir pet şişe verdi elime,kafama diktim,ama doktor elime yapışarak suyu elimden aldı!Çünkü o kadar dehidratasyon dan sonra aniden,çok miktarda sıvı alırsam,böbreklerim.beyaz bayrağı çeker di,ama yanıyordum!Doktor hemşireye yanım da kalmasın ve on dakikada bir,birkaç yudum su vermesini söyledi,bu arada burnumdaki hortumu da çıkarmışlardı,artık kendi kendime solunum yapabileceğim gösteriyordu bu,bir kaz daha ölüm ile oynadığım barbut u kazanmıştım ama nereye kadar?